سیستم اعلام حریق کانونشنال (متعارف)

نمایش 1–8 از 37 نتیجهSorted by latest

نمایش 9 24 36

 سیستم اعلام حریق متعارف یا کانونشنال چیست؟

سیستم اعلام حریق کانونشنال یا متعارف یکی از انواع سیستم اعلام حریق است که برای کاربردهای ساده و ساختمان های کوچک مورد استفاده قرار میگیرد. سهولت در استفاده از این سیستم سبب شده است که مورد استقبال زیادی از ساختمان های کوچک قرار گیرد و در سالهای قبل که ضوابط و قوانین ایمنی به شکل امروزه وجود نداشت، از سیستم اعلام حریق متعارف در ساختمان ها و برج های بلند مرتبه نیز استفاده میشد.

اساس کار سیستم اعلام حریق متعارف برمبنای زون بندی است به این نحو که در تشخیص حریق، یک زون (ناحیه) را تشخیص میدهد و قابلیت تشخیص دقیق اجزاء را ندارد. به زبان ساده تر زمانی که چندین جزء اعلام حریق (مانند دتکتور دودی، دتکتور حرارتی و شستی اعلام حریق) روی یک زون نصب شده باشند با فعال شدن هر کدام از این اجزاء، سیستم اعلام حریق فعال شده و بر روی پنل مرکزی اعلام حریق، فقط زون مربوطه به عنوان حریق فعال میگردد و قابلیت تشخیص اینکه کدام جزء باعث فعالسازی این سیستم شده است را ندارد.

جهت دریافت مشاوره تخصصی یا ثبت سفارش تلفنی، با ما در تماس باشید.

مزایای سیستم اعلام حریق متعارف (کانونشنال)

  • 🔥 سادگی طراحی و نصب؛ ساختار سیستم نسبتاً ساده است.
  • 💰 هزینه اولیه پایین‌تر نسبت به بسیاری از سیستم‌های آدرس‌پذیر.
  • 🛠️ نگهداری و عیب‌یابی آسان به دلیل ساختار ساده و قابل فهم.
  • تجهیزات و قطعات در دسترس و امکان تأمین آسان‌تر قطعات یدکی.
  • 🏢 مناسب برای ساختمان‌های کوچک و متوسط مانند دفاتر، فروشگاه‌ها، مدارس و ساختمان‌های مسکونی.
  • 🔌 سیم‌کشی ساده‌تر؛ تجهیزات معمولاً در قالب زون‌های مشخص دسته‌بندی می‌شوند.
  • 📍 زون‌بندی مناسب؛ محل تقریبی وقوع حریق از طریق مشخص شدن زون قابل تشخیص است.
  • 🔧 راه‌اندازی نسبتاً سریع و نیاز کمتر به تنظیمات پیچیده.
  • 📚 کاربری آسان برای اپراتورها و نیاز کمتر به آموزش تخصصی.
  • 🔄 قابلیت توسعه در محدوده ظرفیت پنل با اضافه کردن تجهیزات به زون‌های موجود.
  • 🛡️ قابلیت اتصال به تجهیزات جانبی مانند آژیر، فلاشر، شستی و برخی تجهیزات کنترلی.
  • گزینه اقتصادی برای پروژه‌هایی که نیاز به شناسایی دقیق تک‌تک تجهیزات ندارند.

معایب سیستم اعلام حریق متعارف (کانونشنال)

سادگی سیستم اعلام حریق متعارف باعث شده است تا امکانات محدودی در اختیار کاربران قرار دهد و قابلیت اتصال با سایر سیستم ها در این نوع سیستم اعلام حریق بصورت بسیار محدود وجود دارد. به عنوان مثال اکثر پنل های اعلام حریق متعارف دارای دو خروجی حریق و خطا می باشند و این موضوع باعث محدودیت های زیر میگردد:

  • اگر ساختمان نیاز به فرمان فعالسازی بیش از یک سیستم داشته باشد (مثلا سامانه فشار مثبت پلکان، فشار مثبت آسانسور و آسانسور آتش نشان) پنل اعلام حریق متعارف نمیتواند چندین فرمان ارسال کند.
  • اگر ساختمان نیاز به فرمان فعالسازی به ازای برخی زون های خاص داشته باشد (مثلا برای سیستم مدیریت و کنترل دود پارکینگ که نیاز به مشخص نمودن طبقات منفی دارد) این سیستم بجز در موارد محدود چنین قابلیتی نخواهد داشت.
  • اگر در ساختمان مورد نظر نیاز به تشخیص دقیق اجزاء وجود داشته باشد سیستم اعلام حریق امکان پاسخ به این نیاز را نخواهد داشت.
  • اگر در ساختمان نیاز به ارتباط با سایر تجهیزات (نظیر سنسور نشت گاز شهر، سنسور پایشگر سطح مخزن، فلوسوئیچ، شیر قطع کن مجهز به ارسال سیگنال، فالت و فایر بوسترپمپ و …) وجود داشته باشد نیاز به استفاده از زون های جدید می باشد و حجم کابل کشی افزایش پیدا خواهد کرد.

تفاوت اعلام حریق آدرس پذیر و متعارف

تفاوت سیستم اعلام حریق متعارف و آدرس پذیر

سیستم اعلام حریق کانونشنال از جنبه های مختلفی با سیستم اعلام حریق آدرس پذیر تفاوت عمده دارد. درحقیقت میتوان ادعا کرد که این دو سیستم بجز هدف کشف حریق و جانمایی تجهیزات در بقیه موارد متفاوت هستند که میتوان در گروه های زیر این تفاوت را دسته بندی کرد:

  • زیرساخت سیستم اعلام حریق (کابل کشی)

مدل کابل کشی در سیستم اعلام حریق آدرس پذیر به شکل لوپ (حلقه) می باشد یعنی ابتدا و انتهای کابل در هر لوپ به پنل برمیگردد و مدل کابل کشی در سیستم اعلام حریق آدرس پذیر به شکل شاخه ای است یعنی ابتدای هر زون در پنل و انتهای هر زون توسط مقاومت انتهای خط بسته میشود. همچنین زون بندی آژیرها در سیستم اعلام حریق متعارف جدا از زون بندی دتکتور و شستی است.

  • تجهیزات سیستم اعلام حریق

تجهیزات شامل انواع دتکتور، شستی، آژیر و … در سیستم اعلام حریق متعارف بر مبنای مقاومت داخلی کار میکنند درحالیکه در ساخت تجهیزات سیستم اعلام حریق آدرس پذیر از میکروپروسسورهای پیشرفته استفاده شده است که علاوه بر تغذیه، دیتا را نیز منتقل میکند.

  • پنل سیستم اعلام حریق

پنل سیستم اعلام حریق متعارف برمبنای زون بندی طراحی شده است و در هر زون با کاهش مقاومت به میزان مقاومت فایر به عنوان حریق در نظر گرفته میشود اما پنل سیستم اعلام حریق آدرس پذیر برمبنای لوپ بندی و تفکیک دیتای دریافت شده عمل میکند یعنی هر دستگاه دارای آدرس منحصر به فرد بوده و اطلاعات را منتقل میکند و آدرس و اطلاعات دقیق هر جزء بر روی پنل قابل نمایش است.

  • تکنولوژی مورد استفاده

تکنولوژی مورد استفاده در سیستم اعلام حریق متعارف بسیار ساده بوده و با تغییر مقاومت، زون مورد نظر فعال خواهد شد درصورتیکه تکنولوژی مورد استفاده در سیستم اعلام حریق آدرس پذیر پیشرفته تر بوده و برمبنای انتقال اطلاعات دیجیتال و تغذیه طراحی شده است.

مورد مقایسهسیستم اعلام حریق کانونشنال (متعارف)سیستم اعلام حریق آدرس‌پذیر
زیرساخت سیستم اعلام حریق (کابل‌کشی)کابل‌کشی به‌صورت شاخه‌ای انجام می‌شود. هر زون به‌صورت جداگانه به پنل متصل شده و انتهای هر شاخه با مقاومت بسته می‌شود. زون‌بندی آژیرها مستقل از زون‌بندی دتکتورهاست.کابل‌کشی به‌صورت لوپ (حلقه) انجام می‌شود. ابتدا و انتهای لوپ به پنل متصل می‌شود و تمامی تجهیزات در همان مسیر نصب می‌گردند.
تجهیزات سیستم اعلام حریقبر مبنای مقاومت داخلی کار می‌کنند (تغییر مقاومت برای تشخیص حریق).از میکروپروسسورهای پیشرفته استفاده شده و هر تجهیز هم تغذیه می‌شود و هم دیتا ارسال می‌کند.
پنل سیستم اعلام حریقطراحی بر اساس زون است. کاهش مقاومت معادل تشخیص حریق در آن زون است.طراحی بر اساس لوپ است. هر تجهیز آدرس اختصاصی دارد و اطلاعات دقیق آن روی پنل نمایش داده می‌شود.
تکنولوژی مورد استفادهتکنولوژی ساده؛ فعال‌سازی زون با تغییر مقاومت انجام می‌شود.تکنولوژی پیشرفته؛ انتقال اطلاعات به‌صورت دیجیتال همراه با تغذیه تجهیزات از طریق همان کابل.

اجزای سیستم های اعلام حریق کانونشنال (متعارف)

سیستم اعلام حریق متعارف از اجزایی مانند مرکز کنترل (پنل اعلام حریق)، دتکتورهای دود و حرارت، شستی‌های اعلام حریق، آژیر و فلاشر، باتری پشتیبان و کابل‌های مقاوم در برابر حریق تشکیل می‌شود. در این میان، پنل مرکزی مهم‌ترین بخش سیستم است؛ چون اطلاعات تجهیزات را دریافت و پردازش کرده و در زمان تشخیص حریق، فرمان فعال‌سازی آژیرها و فلاشرها را صادر می‌کند. دتکتورها و شستی‌ها وظیفه تشخیص و اعلام اولیه حریق را دارند و آژیر و فلاشر نیز وظیفه اطلاع‌رسانی سریع به افراد ساختمان را بر عهده دارند. اجزای مورد استفاده در سیستم اعلام حریق متعارف محدود بوده و قابلیت اتصال با برخی تجهیزات محدود را نیز دارد. تجهیزات اصلی سیستم اعلام حریق متعارف عبارتند از:

تجهیزات قابل اتصال به سیستم اعلام حریق متعارف عبارتند از:

سنسور گاز شهری (فایر)، سنسور پایشگر سطح مخزن (فالت)، فلوسوئیچ (فایر)، شیر قطع کن مجهز به ارسال سیگنال (فالت).

برخی از گروه های دیگر در سیستم اعلام حریق هستند که ماهیتا جزو سیستم های اعلام حریق متعارف دسته بندی میشوند مانند:

  • دتکتور حرارتی کابلی (LHD: Linear Heat Detector)
  • بیم دتکتور (Beam Detector)
  • دتکتور شعله (Flame Detector)
  • دتکتور نمونه بردار هوا یا دود مکشی (Air Sampling System)

* در این بین برخی از تجهیزات نام برده قابلیت اتصال به سیستم آدرس پذیر از طریق اینترفیس و اختصاص آدرس منحصر به فرد برای هر ماژول اینترفیس وجود دارد.

اجزای سیستم اعلام حریق متعارف

نحوه عملکرد سیستم های اعلام حریق کانونشنال (متعارف)

نحوه عملکرد سیستم اعلام حریق کانونشنال بسیار ساده و براساس تغییر مقاومت در هر زون است بدین نحو که در هر زون تا زمانی که بین دو قسمت مثبت و منفی، مقاومت انتهای خط (مثلا 4.7kW یا 10kW) وجود داشته باشد مدار در حالت نرمال باقی مانده و بدون وجود خطا یا حریق به عملکرد خود ادامه میدهد.

درصورتی که این مقاومت وجود نداشته باشد یا اتصال بین قطب مثبت و منفی قطع گردد عنوان فالت (خطا) روی پنل نمایش داده میشود.در صورتی که مقدار این مقاومت به یک دهم مقاومت انتهای خط برسد (یعنی 470W یا 1kW) عنوان فایر (حریق) روی پنل نمایش داده میشود که این مقدار مقاومت به میزان مقاومت داخلی اجزاء اعلام حریق متعارف (مانند دتکتور و شستی) است.

مراحل نصب سیستم اعلام حریق متعارف (کانونشنال)

نصب سیستم اعلام حریق متعارف با بررسی نقشه ساختمان، نوع کاربری، مساحت، تعداد طبقات و تعیین نقاط تحت پوشش آغاز می‌شود. در مرحله بعد، طراحی و زون‌بندی سیستم اعلام حریق انجام شده و محل نصب پنل مرکزی، دتکتور دود ، دتکتور حرارت، شستی‌ اعلام حریق، آژیر و فلاشر مشخص می‌شود. سپس مسیر کابل کشی سیستم اعلام حریق تعیین و کابل‌های مناسب اجرا می‌شوند. در سیستم اعلام حریق متعارف، تجهیزات هر زون به‌صورت مدار مجزا به پنل مرکزی متصل می‌شوند؛ بنابراین رعایت اصول سیم‌کشی، انتخاب کابل مناسب و اجرای صحیح اتصالات اهمیت زیادی دارد.
پس از نصب تجهیزات و تکمیل سیم‌کشی، نوبت به راه اندازی سیستم اعلام حریق متعارف و انجام تست‌های عملکردی می‌رسد. در این مرحله عملکرد دتکتورها، شستی‌ها، آژیرها، فلاشرها، مدارهای زون، باتری پشتیبان و قابلیت تشخیص خطا در پنل اعلام حریق متعارف بررسی می‌شود. همچنین باید تمام نقاط تحت پوشش سیستم آزمایش شوند تا از ارسال صحیح سیگنال به پنل مرکزی اطمینان حاصل شود. در پایان، خطاهای احتمالی برطرف شده و سیستم پس از تأیید عملکرد صحیح، آماده بهره‌برداری و نگهداری دوره‌ای خواهد بود. اجرای اصولی این مراحل باعث افزایش ایمنی ساختمان و عملکرد مطمئن سیستم اعلام حریق در زمان وقوع حریق می‌شود.

نحوه سیم کشی سیستم اعلام حریق متعارف

سیم کشی سیستم اعلام حریق متعارف یکی از مهم‌ترین مراحل نصب و راه‌ اندازی این سیستم است و تأثیر مستقیمی بر عملکرد صحیح تجهیزات اعلام حریق دارد. در سیستم‌های متعارف، دتکتورهای دود و حرارت، شستی‌های اعلام حریق و سایر تجهیزات هر زون از طریق کابل اعلام حریق به پنل مرکزی متصل می‌شوند. انتخاب کابل مناسب سیستم اعلام حریق، سطح مقطع صحیح، رعایت مسیر استاندارد کابل‌کشی و تفکیک مدارهای اعلام حریق از سایر تأسیسات الکتریکی، از نکات مهم در اجرای سیم کشی است. همچنین طول مسیر کابل و تعداد تجهیزات متصل به هر زون باید در زمان طراحی و اجرای سیستم اعلام حریق متعارف مورد توجه قرار گیرد.
در اجرای سیم کشی اعلام حریق باید از کابل‌های مناسب و در صورت نیاز کابل‌های مقاوم در برابر حریق استفاده شود تا در شرایط آتش‌سوزی، مدار برای مدت موردنیاز عملکرد خود را حفظ کند. نحوه اتصال دتکتور دود، دتکتور حرارتی، شستی و آژیر نیز باید مطابق نقشه طراحی و مشخصات فنی پنل انجام شود. اجرای اصولی کابل کشی سیستم اعلام حریق علاوه بر کاهش خطاهای کاذب و اختلالات سیستم، عیب‌یابی و تعمیرات آینده را نیز آسان‌تر می‌کند. به همین دلیل، پیش از خرید تجهیزات، بهتر است نقشه زون‌بندی سیستم اعلام حریق، مسیر کابل‌ها و تعداد تجهیزات هر مدار توسط فرد متخصص بررسی و مشخص شود.

نصب اعلام حریق متعارف

معرفی برند های معتبر سیستم های اعلام حریق متعارف (کانونشنال)

سیستم های اعلام حریق انگلیسی یکی از با کیفیت ترین سیستم های اعلام حریق شناخته شده در صنعت ایمنی است که در چندین سال اخیر در ایران مورد استفاده قرار گرفته است. در این بین میتوان به برندهای با سابقه ای همچون زتا (Zeta)، سینکولن (Syncoln)، جی اس تی (GST)، فایرگارد (FireGuard) اشاره کرد. پس از تولید سیستم اعلام حریق در ایران و گسترش آن، برندهای ایرانی فروش حداکثری بازار سیستم های اعلام حریق متعارف را تصاحب کردند که از بین آنها میتوان به برندهای زیتکس (ZItex)، ویستا (Vista)، سنس (Sens) و … اشاره کرد.

استانداردها و تاییدیه های مربوط

تائیدیه تجهیزات وارداتی می بایست از نوع گواهی های بین المللی مورد تائید مخصوص سیستم های ایمنی مانند LPCB، UL یا FM باشد. اما درمورد سیستم های اعلام حریق تولید ایران گواهی های استاندارد ملی ایران و عضویت در وندورلیست تجهیزات اعلام حریق سازمان آتش نشانی تهران از مهمترین تائیدیه های مورد نیاز است.

قیمت و خرید سیستم اعلام حریق کانونشنال

به طور معمول قیمت تجهیزات اعلام حریق متعارف وارداتی مانند برندهای انگلیسی، تناسب خوبی با کیفیت ساخت این تجهیزات داشته و نسبت به برندهای ایرانی بالاتر هستند. در بین برندهای ایرانی می بایست کیفیت تجهیزات را مورد ارزیابی قرار داد تا مبلغ تمام شده بابت خرید هر تجهیز. به دلیل اینکه کیفیت ساخت در برخی از برندهای ایرانی سبب شده است تا مرجوعی کالا وجود داشته باشد. با احتساب زمان خرید مجدد یا تعویض احتمالی، هزینه خرید تجهیزات با کیفیت بالا ارزانتر تمام میشود.

عوامل مؤثر بر قیمت سیستم اعلام حریق متعارف

  • تعداد زون‌های موردنیاز: هرچه ساختمان به زون‌های بیشتری نیاز داشته باشد، معمولاً باید پنل با ظرفیت بالاتر و کابل ‌کشی مستقل بیشتری در نظر گرفته شود؛ بنابراین قیمت افزایش پیدا می‌کند. در سیستم متعارف، تجهیزات هر زون روی یک مدار مشترک قرار می‌گیرند.
  • تعداد و نوع دتکتورها: تعداد دتکتورهای دود، حرارتی، ترکیبی و… مستقیماً روی قیمت اثر دارد. نوع دتکتور نیز مهم است؛ برای مثال دتکتورهای تخصصی یا مدل‌های مناسب محیط‌های خاص گران‌تر هستند.
  • مساحت و تعداد طبقات ساختمان: با افزایش متراژ، طبقات و فضاهای مختلف، تعداد تجهیزات و طول مسیر کابل افزایش پیدا می‌کند و در نتیجه هزینه تجهیزات و اجرای سیستم بیشتر می‌شود.
  • نوع کاربری ساختمان: یک دفتر اداری کوچک، انبار، هتل، مدرسه یا ساختمان صنعتی نیازهای متفاوتی دارند. کاربری‌های پرریسک ممکن است به تجهیزات بیشتر یا تجهیزات تخصصی نیاز داشته باشند.
  • تعداد شستی‌های اعلام حریق: تعداد Manual Call Point یا شستی‌های اعلام حریق بر اساس مسیرهای خروج و الزامات طراحی تعیین می‌شود و افزایش تعداد آن‌ها باعث افزایش هزینه تجهیزات و نصب خواهد شد.
  • تعداد آژیرها و فلاشرها: تعداد تجهیزات هشداردهنده صوتی و نوری به اندازه، معماری و شرایط صوتی ساختمان بستگی دارد. افزایش تعداد آژیر یا آژیر فلاشر مستقیماً قیمت سیستم را افزایش می‌دهد.
  • نوع و متراژ کابل: کابل‌کشی یکی از عوامل مهم هزینه است؛ به‌خصوص در سیستم متعارف که برای هر زون مسیر کابل مجزا موردنیاز است. طول زیاد مسیر، کابل مقاوم در برابر حریق و متعلقات نصب می‌توانند هزینه را قابل‌توجه افزایش دهند.
  • شرایط مسیر کابل‌ کشی: اجرای کابل در سقف کاذب معمولاً ساده‌تر از عبور کابل در سقف بتنی، دیوارهای آماده یا مسیرهای دشوار است. ساختمان‌های در حال بهره‌برداری نیز ممکن است به اجرای شبانه یا کار مرحله‌ای نیاز داشته باشند که هزینه نیروی کار را بالا می‌برد.
  • برند و کیفیت تجهیزات: برند، کشور سازنده، کیفیت قطعات و سطح پشتیبانی می‌تواند قیمت پنل، دتکتورها و سایر تجهیزات را تغییر دهد. تجهیزات دارای تأییدیه‌های معتبر معمولاً قیمت بالاتری نسبت به محصولات اقتصادی دارند.
  • ظرفیت و امکانات پنل مرکزی: تعداد زون‌ها، ظرفیت باتری، خروجی‌ها، رله‌ها، قابلیت اتصال تجهیزات جانبی و امکانات کنترلی پنل بر قیمت آن تأثیر دارد. پنل ساده ۲ یا ۴ زونه طبیعتاً با یک پنل با ظرفیت و امکانات بالاتر قیمت یکسانی ندارد.
  • نیاز به تجهیزات جانبی و ماژول‌ها: تجهیزاتی مانند رله‌ها، ماژول‌های ورودی/خروجی، تکرارکننده پنل، چراغ‌های Remote Indicator و تجهیزات ارتباطی می‌توانند به سیستم اضافه شوند و قیمت نهایی را افزایش دهند.
  • استانداردها و تأییدیه‌های مورد نیاز: الزام به رعایت استانداردهای مربوط به سیستم اعلام حریق و استفاده از تجهیزات دارای تأییدیه‌های معتبر می‌تواند قیمت تجهیزات و طراحی را افزایش دهد. سطح الزامات به کشور، پروژه و کاربری ساختمان بستگی دارد.
  • هزینه طراحی و مهندسی: طراحی زون‌بندی، جانمایی دتکتورها و شستی‌ها، تعیین مسیر کابل‌ها، تهیه نقشه‌ها و محاسبات فنی بخشی از هزینه پروژه است و در پروژه‌های بزرگ‌تر اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
  • هزینه نصب و نیروی متخصص: دستمزد نصاب، مدت زمان اجرای پروژه، تعداد نیروها و دشواری نصب روی قیمت نهایی اثر مستقیم دارد. در بسیاری از پروژه‌ها هزینه نیروی کار می‌تواند سهم قابل‌توجهی از کل هزینه باشد.
  • هزینه تست، راه‌اندازی و تحویل: تست دتکتورها، شستی‌ها، آژیرها، بررسی مدارها، تست باتری، رفع خطاها و راه‌اندازی نهایی باید در برآورد هزینه لحاظ شود.
  • شرایط پروژه؛ نوساز یا بازسازی: نصب سیستم در یک ساختمان در حال ساخت معمولاً ساده‌تر و کم‌هزینه‌تر از اجرای سیستم در ساختمان تکمیل‌شده است؛ زیرا در پروژه بازسازی ممکن است نیاز به تخریب، داکت‌کشی یا اجرای روکار وجود داشته باشد.
  • ارتفاع سقف و شرایط محیطی: سقف‌های بسیار بلند، انبارها، سالن‌های بزرگ یا محیط‌های دارای گردوغبار و بخار ممکن است به دتکتورهای خاص مانند Beam Detector نیاز داشته باشند که هزینه سیستم را افزایش می‌دهد.
  • نیاز به اتصال به سایر سیستم‌های ساختمان: اگر سیستم اعلام حریق باید با تجهیزاتی مثل آسانسور، سیستم تهویه، اگزاست، درهای ضدحریق، کنترل تردد یا سیستم مدیریت ساختمان ارتباط داشته باشد، تجهیزات واسط و هزینه طراحی و اجرای بیشتری ایجاد می‌شود.

اگر بخواهیم عوامل را از نظر اثرگذاری روی قیمت دسته‌بندی کنیم، معمولاً این موارد اهمیت بیشتری دارند:
۱. تعداد تجهیزات ۲. تعداد زون‌ها  ۳. کابل و شرایط کابل‌کشی  ۴. متراژ و معماری ساختمان  ۵. برند و کیفیت تجهیزات  ۶. هزینه نصب  ۷. استاندارد و تأییدیه‌ها ۸. تجهیزات جانبی و یکپارچه‌سازی
نکته مهم این است که در سیستم متعارف، ارزان‌تر بودن پنل و تجهیزات لزوماً به معنی ارزان‌تر شدن کل پروژه نیست؛ با بزرگ‌تر و پیچیده‌تر شدن ساختمان، تعداد مسیرهای کابل و هزینه نصب می‌تواند بخش مهمی از مزیت قیمتی سیستم متعارف را از بین ببرد.

مهم‌ترین نکاتی که هنگام خرید باید به آن توجه کنید

  • تعداد زون‌ های پنل را متناسب با پروژه انتخاب کنید: ابتدا مشخص کنید ساختمان چند زون نیاز دارد. بهتر است پنل کمی ظرفیت رزرو داشته باشد تا در آینده امکان توسعه وجود داشته باشد.
  • تجهیزات دارای استاندارد و تأییدیه معتبر باشند: پنل، دتکتور، شستی، آژیر و سایر تجهیزات را از نظر استانداردهای مرتبط و تأییدیه‌های موردنیاز پروژه بررسی کنید. صرفاً عبارت «استاندارد» روی محصول کافی نیست؛ نوع و اعتبار تأییدیه مهم است.
  • برند و اصالت کالا را بررسی کنید: برند معتبر به‌تنهایی تضمین‌کننده مناسب بودن سیستم نیست. اصالت کالا، شماره سریال، نمایندگی و امکان تأمین قطعات یدکی را نیز بررسی کنید.
  • سازگاری تمام تجهیزات با یکدیگر: پنل، دتکتورها، شستی‌ها، آژیرها و ماژول‌های سیستم باید با یکدیگر سازگار باشند. ترکیب تجهیزات نامتناسب می‌تواند باعث خطا یا عملکرد نادرست سیستم شود.
  • نوع دتکتور را بر اساس محیط انتخاب کنید: برای همه فضاها الزاماً یک نوع دتکتور مناسب نیست. دتکتور دود برای بسیاری از فضاها مناسب است، اما در محیط‌هایی با بخار، گردوغبار، دود عادی یا تغییرات دمایی ممکن است دتکتور حرارتی یا نوع دیگری انتخاب بهتری باشد.
  • تعداد دتکتورها و نحوه جانمایی را بررسی کنید: خرید تعداد زیاد یا کم تجهیزات بدون نقشه و محاسبات اصولی اشتباه است. تعداد و محل نصب باید بر اساس ابعاد، ارتفاع سقف، نوع کاربری و الزامات طراحی تعیین شود.
  • پوشش صوتی و نوری سیستم را بررسی کنید: صدای آژیر باید در فضاهای موردنظر به‌وضوح شنیده شود. در برخی پروژه‌ها نیز استفاده از فلاشر یا تجهیزات هشداردهنده نوری ضروری یا مفید است.
  • نوع و کیفیت کابل اعلام حریق را جدی بگیرید: کابل بخش مهمی از سیستم است. مشخصات کابل، مقاومت در برابر حریق، سطح مقطع و نحوه اجرای آن باید با طراحی پروژه و الزامات مربوطه مطابقت داشته باشد.
  • ظرفیت باتری پشتیبان را بررسی کنید: سیستم باید در زمان قطع برق بتواند برای مدت موردنیاز به فعالیت خود ادامه دهد. بنابراین ظرفیت و کیفیت باتری پنل اهمیت زیادی دارد.
  • امکان تشخیص خطا (Fault) مناسب وجود داشته باشد: پنل باید بتواند مشکلاتی مانند قطع کابل، اتصال کوتاه، خرابی یا باز شدن مدار را به‌درستی اعلام کند. این موضوع برای نگهداری سیستم بسیار مهم است.
  • خروجی‌های پنل را بررسی کنید: اگر قرار است اعلام حریق به تجهیزاتی مثل آسانسور، فن‌ها، درهای ضدحریق یا سایر سیستم‌ها فرمان بدهد، باید از ابتدا تعداد و نوع خروجی‌های موردنیاز مشخص شود.
  • امکان توسعه در آینده را در نظر بگیرید: اگر احتمال اضافه شدن طبقات، اتاق‌ها یا تجهیزات وجود دارد، بهتر است سیستم را با ظرفیت کاملاً لب‌مرز خریداری نکنید.
  • خدمات پس از فروش و تأمین قطعات: باتری، دتکتور، شستی، برد و سایر قطعات ممکن است در طول عمر سیستم نیاز به تعویض داشته باشند. قبل از خرید، وضعیت خدمات و دسترسی به قطعات یدکی را بررسی کنید.
  • گارانتی واقعی را بررسی کنید: فقط مدت گارانتی مهم نیست؛ شرایط گارانتی، شرکت ارائه‌دهنده، محل تعمیر و موارد خارج از پوشش گارانتی را نیز بپرسید.
  • پیشنهاد قیمت باید به‌صورت ریز اقلام باشد: از فروشنده بخواهید تعداد و مدل دقیق پنل، دتکتور، شستی، آژیر، فلاشر، باتری، کابل و سایر متعلقات را در پیش‌فاکتور درج کند. مقایسه دو «پکیج اعلام حریق» بدون دانستن مشخصات دقیق، چندان قابل اتکا نیست.

چرا سیستم اعلام حریق را از ایمنی شاپ بخریم؟

ما در ایمنی شاپ تلاش کرده ایم تا در زمینه معرفی محصولات با کیفیت برای مشتریان، انتخاب ها را ساده تر نمائیم. همچنین شما میتوانید با خرید از ایمنی شاپ، مشاوره جهت امور انتخاب برند و خدمات پشتیبانی دریافت کنید که این موضوع در زمان نصب و راه اندازی بسیار حائز اهمیت است. اکثر موارد زمانی که عملیات نصب به درستی انجام نشود کیفیت تجربه کاربر از سیستم های ایمنی کاهش می یابد و این موضوع تا جایی پیش میرود که سیستم های ایمنی توسط ساکنین خاموش میشوند. شما میتوانید این اطمینان را داشته باشید که با خرید از ایمنی شاپ خدمات پشتیبانی را به سرعت دریافت میکنید.